Murkowski R., Obciążenie demograficzne w Polsce w latach 1991-2008, ,,Wiadomości Statystyczne'' 2012, nr 5 Murkowski R., Ocena obciążenia demograficznego ludności Polski na lata 2010-2025, w: Modelowanie i prognozowanie gospodarki narodowej, Prace i Materiały Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego, Sopot 2011
Systemy zakładowe w Wielkiej Brytanii przeżywają w chwili obecnej kry-zys. Jego przejawami są nie tylko spadek ogólnej liczby uczestników, ale także widoczny trend polegający na zmniejszaniu się liczby funkcjonujących planów emerytalnych. W 2000 roku zarejestrowanych było 105 tys. planów zakładowych, w 2004 roku – 95,9 tys. planów, natomiast w kwietniu 2005 roku tylko 69 tys. aktywnych planów95. Niekorzystne zjawiska w gospodarce sprawiają, że praco-dawcy stosunkowo niechętnie tworzą nowe plany emerytalne, skupiając się przede wszystkim na zapewnieniu bieżącej działalności przedsiębiorstwa. Pracownicze programy emerytalne tracą w okresie dekoniunktury gospodarczej istotny walor, jakim jest potrzeba utworzenia konkurencyjnego planu emerytalnego, który ogra-niczy fluktuację załogi i przyciągnie do zakładu pracowników posiadających wy-sokie kwalifikacje. Program zapewniający wywy-sokie świadczenie stanowi bowiem, oprócz wysokości wynagrodzenia, jedno z podstawowych kryteriów decydujących o wyborze pracodawcy szczególnie, gdy chodzi o specjalistów. Konkurencja między programami emerytalnymi wymuszała na instytucjach finansowych osiąganie co-raz to lepszych wyników finansowych. Obecnie, w sytuacji stosunkowo wysokiego bezrobocia, pracownicy poszukują przede wszystkim stabilności zatrudnienia, a funkcjonowanie u pracodawcy programu emerytalnego zeszło na dalszy plan. Pracowniczy program emerytalny traktowany jest jako dobro ponadstandardowe, co osłabia presję na osiągane wyniki finansowe. Obecnie niemal połowa aktywnych planów zakładowych funkcjonuje w sektorze publicznym96, co dodatkowo wzmac-nia przekonanie o dysfunkcji form zakładowych i konieczności wprowadzewzmac-nia dodatkowych zachęt dla pracodawców w sektorze niepublicznym, w ramach tej formy oszczędzania. Podstawą funkcjonowania planów zakładowych w Wielkiej Brytanii jest ustawa o planach emerytalnych (The Pension Schemes Act) uchwalona w 1993 roku97. Na mocy jej postanowień ubezpieczony może skorzystać z instytucji wyłączenia z drugiego publicznego filaru „contracting out” i gromadzić oszczędności emery-talne w utworzonym przez pracodawcę pracowniczym programie emerytalnym. Liczba uczestników ppe w 2011 roku wyniosła 27,2 mln osób (w tym 13 mln w ppe w sektorze publicznym, a 14,2 mln w sektorze prywatnym). Liczba aktywnych uczestników (tj. takich, za których pracodawcy opłacali składki) szacowana jest na 8,4 mln (dane Occupational Pension Schemes Survey)98. Zauważalnym trendem jest 95 The Government Actuary’s Department, Occupational Pension Schemes 2005, London 2006 s. 20. 96 Government Actuary’s Department’s. Occupational pension schemes survey 1995 to 2005, London 2005, tabela s. 45. 97 Government Actuary Department, Pension Schemes Act 1993, Rebates And Reduced Rates Of National Insurance Contributions For Members Of Contracted-Out Schemes, London 2000 s. 3. 98 Office for National Statistics, OPSS Annual Report, Chapter 7: Pension Trends –Private Pen-sion Scheme Membership, 2013 Edition, London 2013 s. 2. jednak zmniejszająca się liczba aktywnych uczestników ppe99. Jest to konsekwencją postępującej likwidacji programów w sektorze prywatnym. W 2007 roku w sektorze prywatnym funkcjonowało 57 tyś ppe, natomiast w 2011 roku liczba programów zmniejszyła się do 44 tysięcy. O ile bowiem liczba aktywnych uczestników pro-gramów w sektorze publicznym utrzymuje się na stałym poziomie, to od lat 90. notuje się spadek liczby programów i uczestników w sektorze prywatnym100. Naj-liczniejszą grupę programów stanowią te utworzone przez mikroprzedsiębiorców. Spośród 44 tysięcy wszystkich planów, około 35 tysięcy to plany utworzone przez pracodawców zatrudniających od 2 do 11 pracowników, a jedynie 470 stanowi plany wielozakładowe lub branżowe (Branch Pension Schemes), których uczestnikami jest ponad 5 tys. osób101. Poniższe dane wskazują, że przyjęta w Wielkiej Brytanii regulacja sprzyja tworzeniu planu emerytalnego przez małych przedsiębiorców. Jeżeli rząd brytyjski wzmocni dodatkowo preferencje dla przedsiębiorców, plan emerytalny stanowić może jedną z istotnych zachęt dla załogi zakładu pracy. Za największą z barier uznać należy, podobnie jak w innych systemach, brak odpowiednich preferencji dla mikropracodawców tworzących tę formę zabezpieczenia ryzyka starości. Wynika to przede wszystkim z ograniczonej ilości kapitału, jakim dysponują przedsiębior-cy. Utworzenie pracowniczego programu emerytalnego wiąże się ze znacznymi nakładami, które ponosi pracodawca. Stanowią one barierę szczególnie dla małych zakładów, nie dysponujących odpowiednimi rezerwami finansowymi dla potrzeb przede wszystkim utworzenia programu. Istotne jest także zagwarantowanie ela-stycznych zasad opłacania składki (w szczególności możliwości czasowego jej zawieszenia). Stąd też poszczególne państwa stają przed koniecznością stworzenia zachęt oraz ulg, dzięki którym zwiększy się dostępność programów emerytalnych (liczba pracodawców, którzy utworzą program dla swoich pracowników). Jest to jedna z najistotniejszych (poza skomplikowanym sformalizowanym trybem oraz kosztem opłacania składek podstawowych) przeszkód, na jakie napotykają praco-dawcy przy tworzeniu programu. Zagadnienie to znajdzie rozwinięcie w dalszej części pracy. Warto także zaznaczyć, że w wielu państwach pracodawcy zatrudniający do 20 pracowników stanowią najliczniejszą grupę wśród przedsiębiorców i powin-ni, w moim przekonaniu, stać się grupą docelową. Koszty wsparcia finansowego zwracać się będą pod postacią wieloletniego stymulowania gospodarki przez kapitał 99 W 1979 roku pracodawcy opłacali składkę za 11,6 mln uczestników; w 1989 roku za 10,6 mln; w 1999 roku za 10,1 mln; w 2005 roku za 9,8 mln; w 2009 roku za 8,7 mln; a w 2013 roku za 8,4 mln uczestników; Office for National Statistics, OPSS... 100 W 1969 roku liczna uczestników ppe w sektorze prywatnym szacowana była na 8,2 mln,; w 1979 roku na 6,1 mln; w 1989 roku na 6 mln; w 1999 roku na 5,7 mln; w 2004 roku na 4,8 mln; w 2009 roku na 3,3, mln; a w 2011 roku liczba uczestników zatrudnionych w sektorze prywatnym wyniosła jedynie 2,9 mln osób; tamże, 101 Office for National Statistics, OPSS Annual Report ;Chapter 2: Scheme Numbers, 2013 Edition, London 2013 s. 3. pomnażany przez instytucje finansowe, a ponadto pod postacią wzrostu konsumpcji, od początku fazy realizacyjnej (wypłaty) kapitałów uczestników programu. Charakterystyka poszczególnych form ppe i zasad funkcjonowania zakła-dowej przezorności w Wielkiej Brytanii jest zagadnieniem niebywale skompliko-wanym z uwagi niejednorodność konstrukcji poszczególnych form programów i zróżnicowane zasady funkcjonowania poszczególnych planów. Najliczniejszą grupę stanowią ppe oparte o metodę zdefiniowanej składki. W takiej formie utwo-rzono ok. 75% wszystkich ppe. W oparciu o metodę zdefiniowanego świadczenia funkcjonuje około 20% planów emerytalnych. Natomiast ok. 5% wszystkich planów zakładowych, opartych zostało o mieszaną metodę finansowania (część świadczenia wypłacana jest w oparciu o kapitalizowaną składkę, a część w oparciu o policzalny wzór matematyczny). Istotnym dla określenia pozycji prawnej uczestnika elementem jest wpro-wadzenie przez przepisy możliwości różnego traktowania uczestników tego same-go planu, poprzez utworzenie tzw. sectionalised schemes. Przepisy umożliwiają zróżnicowanie uczestników w zakresie wysokości opłacanych składek czy wysokości przyszłych świadczeń. Na takich zasadach funkcjonuje obecnie około czterysta planów emerytalnych102. Zróżnicowanie uczestników wynika z ogólnie akceptowanej koncepcji elitaryzmu (indywidualizacji) w ramach zatrudnienia. O ile w państwach Europy Kontynentalnej uwidaczniają się silne tendencje egalitary-styczne – dążenie do równego traktowania pracowników wykonujących taką samą pracę, wzmacniane związków zawodowych broniących równego traktowania, to w systemach anglosaskich gwarantuje się równe traktowanie, ale jednocześnie tam gdzie jest to dopuszczalne, dąży się do indywidualizmu, premiowania aktywności, przezorności pracowników. Prawo w większym zakresie dopuszcza różnicowanie poszczególnych uprawnień przysługujących w ramach załogi, o ile nie będzie ono prowadziło do nieuprawnionej dyskryminacji pracowników. W systemie brytyjskim, tradycyjnie bazującym na zakładowej przezorności, nacisk położony został na jak najszersze wykorzystanie planów emerytalnych, zwiększenie aktywności samych zainteresowanych, a w efekcie zrównoważenie publicznego oraz prywatnego systemu zabezpieczenia społecznego. Jednym z ele-mentów wspomagających ten proces jest wymieniana już przeze mnie możliwość przeniesienia części składki (contracted out) z publicznego State Second Pension (S2P) i opłacania składek do planu zakładowego. Podstawową korzyścią dla uczest-nika jest obniżenie tym samym składki ubezpieczeniowej (National Insurance Conriubution). Dodatkowo, pracodawcy tworzący program mogą korzystać z ulg podatkowych (contracted-out rebate), co w założeniu ma stanowić bodziec do tworzenia przez nich ppe. Plany emerytalne w wielkiej Brytanii tworzone są w jednej z trzech form: • • (COSRS) contracted-out salary-related scheme – w planach emerytalnych tego typu, wysokość świadczenia jest powiązana z zarobkami ubezpieczone-go lub wysokością opłacanych składek. Program ten funkcjonuje w oparciu o metodę zdefiniowanego świadczenia albo określony standard świadczenia uzależniony. Standard ten jest uzależniony od długości okresu oszczędzania. Z reguły określa nim się także minimalną wartość świadczenia Guaranteed Minimum Pension (GMP) lub tzw. współczynnik oczekiwanego świadczenia Reference Scheme Test (RST). Współczynnik ten stosowany jest w przypad-ku, gdy pierwszej wypłaty dokonano w 1997 roku lub w latach następnych. W przypadku, gdy uczestnik podjął wypłatę świadczenia przed tą datą, stosowany jest wskaźnik GMP103; • • (COMPS) contracted-out money-purchase scheme – jest to plan emerytal-ny, oparty na metodzie zdefiniowanej składki. Pracodawca odprowadza do programu za każdego uczestnika określoną, w porozumieniu zawieranym z pracownikami, składkę. Uczestnik nabywa prawo do świadczenia oblicza-nego w oparciu sumę zainwestowanych składek i stopę zwrotu wyliczoną na dzień realizacji świadczenia (dzień wypłaty). Na mocy ustawy o planach emerytalnych wysokość wypłaty z ppe nie może być niższa niż świadczenie jakie uczestnik otrzymałby gdyby jego składka była pomnażana w ramach State Second Pension; • • (COMBS) contracted-out mixed benefit scheme – jest to typ planu mie-szanego (hybrydowego), zawierającego elementy systemu zdefiniowanej składki i zdefiniowanego świadczenia. Emerytura zakładowa jest wyliczana częściowo w oparciu o wzór matematyczny (system zdefiniowanej składki), a częściowo w oparciu o kapitalizowaną część składki (system zdefiniowa-nego świadczenia)104. Gwarancja wypłaty minimalnego świadczenia stanowi niezwykle istotny element chroniący uczestnika pracowniczego programu emerytalnego W Wielkiej Brytanii. Zastosowane rozwiązanie może być jednak rozmaicie oceniane. Z jednej strony instytucja finansowa musi ograniczyć ryzyko inwestycyjne tak, aby osiągnąć świadczenie równe lub wyższe niż publiczny system State Second Pension. Uczest-nik decydując się na skorzystanie z opcji contracted-out zyskuje gwarancję tego, że jego środki będą pomnażane z należytą starannością. Wyrazem tej gwarancji jest późniejsze roszczenie o wypłatę świadczenia, którego minimalny standard narzuca wynik finansowy systemu publicznego. W efekcie pracodawcy chętniej tworzą, a pracownicy przystępują do programu emerytalnego. Z drugiej jednak 103 Źródło: strony ustawodawca wprowadzając minimalny standard, ogranicza podejmowane przez instytucje finansowe decyzje. Prowadzi to do sytuacji podobnej jak w przy-padku OFE sprzed reformy w 2014 roku w Polsce. Fundusze inwestując składki emerytalne ograniczone były decyzjami innych towarzystw emerytalnych. Ustawa o offe przewidywała sankcje finansowe, w przypadku, gdy stopa zwrotu funduszu znacząco odbiegała od osiąganych przez pozostałe. W efekcie wyniki finansowe, obrazowane przez wykresy wartości jednostek rozrachunkowych poszczególnych funduszy, były do siebie zbliżone. Ogranicza to nie tylko konkurencję pomiędzy instytucjami finansowymi, ale przede wszystkim potrzebę zmiany funduszu, na inwestujący agresywnie lub zachowawczo w zależności od sytuacji na rynku. Ana-lizując potrzebę wprowadzenia minimalnego standardu w polskiej ustawie o ppe należy wskazać, że z uwagi na różnicę form ppe i wielość instrumentów finanso-wych, w które inwestuje się wpłacone składki, niemożliwe jest zastosowanie innego wskaźnika niż minimalna określona procentowo stopa zwrotu. Jednakże z uwagi na cel, jaki spełnia świadczenie z ppe, a mianowicie podwyższenie świadczenia z I i II filaru, a nie jak w systemie brytyjskim uzupełnienie emerytury podstawowej (I filar), wprowadzanie dodatkowych ograniczeń, ponad te wynikające ze szczegó-łowych ustaw regulujących działanie poszczególnych instytucji finansowych (np. ustawy offe czy ustawy ofi), uznać należy za niekorzystne dla sytuacji uczestnika programu. Instytucja finansowa powinna posiadać możliwość inwestowania w jak najszersze spektrum produktów rynku finansowego tak, aby przy zwiększonym ryzyku móc osiągnąć jak wyższą stopę zwrotu. Pracodawca negocjując warunki utworzenia programu ze stroną pracowniczą mógłby dopasować formę programu do struktury oraz potrzeb załogi zakładu. Na mocy ustawy uchwalonej w lutym 2004 roku Pensions Bill zakładowe systemy emerytalne objęto funduszem gwarancyjnym. Fundusz Zabezpieczenia Emerytur (Pension Protection Fund) został utworzony w celu ochrony uczestników programu na wypadek likwidacji albo niewypłacalności planu emerytalnego105.
Firma zatrudnia ponad 160 000 osób i posiada sieć ponad 1400 biur dostawczych w całej Wielkiej Brytanii. W ostatnich latach Royal Mail stanęła w obliczu poważnych wyzwań, takich jak rozwój poczty elektronicznej i innych cyfrowych metod komunikacji, co doprowadziło do spadku liczby tradycyjnych przesyłek pocztowych.Brytyjczycy są krytyczni wobec swojego systemu emerytalnego. W dyskusji publicznej padają zarzuty o dużej rozbieżności pomiędzy świadczeniami pracowników sektora publicznego i prywatnego oraz małym pokryciu prywatnymi programami pracowniczymi. Rząd wychodzi jednak naprzeciw oczekiwaniom. Ale po Kilka faktówBądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych. Aktywa finansowe Brytyjczyków są warte ok. 7-8 bilionów euro. W relacji do PKB to ponad 300%[1] Blisko 60% tej kwoty to kapitał zgromadzony w polisach ubezpieczeniowych i produktach emerytalnych[2] Stopa zastąpienia netto z tytułu emerytury państwowej wynosi mniej niż jedną trzecią ostatnich zarobków – to najniżej wśród wszystkich krajów OECD[3], Średnio drugie tyle dokładają jednak dobrowolne programy emerytalne, w których uczestniczy ok. połowa wszystkich pracujących. Jak to działa W największym skrócie brytyjski system emerytalny składa się z dwóch filarów – emerytury państwowej i programów prywatnych, w tym szczególnie pracowniczych. Podobnie jak w wielu innych krajach celem pierwszej z nich jest zapewnienie pokrycia tylko podstawowych wydatków na starość. Obecnie (2018 r.) pełny wymiar świadczenia to 164,35 funtów tygodniowo (podczas gdy mediana zarobków to ok. 550 funtów). Takie pieniądze otrzymają ci, którzy przepracowali co najmniej 35 lat, w których odprowadzali składki na ubezpieczenia społeczne i zarabiali powyżej 162 funtów tygodniowo. Można dostać więcej, jeśli zgłosimy się po świadczenie później niż w momencie przekroczenia wymaganego wieku. Ten wynosi 65 lat i zrównał się dla mężczyzn i kobiet (panie jeszcze do niedawna mogły pobierać świadczenie już w wieku 60 lat). Planowane są kolejne podwyżki – 66 lat od 2020 r. i 67 od 2027 r. i 68 od ok. 2037 r. Przejdźmy do drugiego filaru emerytalnego. Na rynku funkcjonują dwie formy pracowniczych programów – oparte na zdefiniowanym świadczeniu oraz zdefiniowanej składce. W pierwszym wypadku kwota, jaką otrzymamy na emeryturze zależy od naszych zarobków. W drugim, od tego, z jakim skutkiem zainwestowane zostaną środki. Druga forma jest bardziej preferowana przez rząd brytyjski z uwagi chociażby na ulgi podatkowe. Jedna z nich polega na tym, że składki do pracowniczych programów są odprowadzane z wynagrodzenia brutto a nie netto. W sumie w ramach drugiego, prywatnego filaru emerytalnego zgromadzone jest ponad 2,3 bilionów dolarów (dane OECD za 2016 rok.), co czyni Wielką Brytanię trzecim pod względem wielkości oszczędności emerytalnych krajem na świecie po Stanach Zjednoczonych (25,1 bln dolarów) i Kanadzie (2,7 bln dolarów). Dekada zmian Jeszcze do niedawna pracownicze programy były całkowicie dobrowolne. Jednak od 2012 r. pracodawcy są zobowiązani do automatycznego zapisu swoich pracowników na mocy ustawy „Pension Act” z 2008 r. Proces został rozłożony na kilka lat (zaczynając od największych pracodawców, na małych firmach kończąc) i dopiero od lutego 2018 r. teoretycznie każdego pracownika spełniającego kryteria należy zapisać do programu, dając mu jednak możliwość rezygnacji. Podmiotów dostarczających programy jest w Wielkiej Brytanii mnóstwo. Jeden z nich jest jednak szczególny. Chodzi o powołany na mocy wspomnianej ustawy NEST (z ang. National Employment Savings Trust). To podmiot non-profit, niezależny od rządu. Dzięki efektom skali oferuje niskie koszty obsługi dla pracodawców, co znacznie ułatwia spełnienie wymogów automatycznego zapisu wszystkich kwalifikowanych pracowników[4]. NEST oferuje kilkadziesiąt funduszy, z czego większość z nich to tzw. fundusze zdefiniowanej daty (target-date funds). Koncepcja funduszy zdefiniowanej daty jest prosta – ma to być inwestycja „na całe życie”, która zmienia się wraz z wiekiem inwestora. Termin „zdefiniowana data” oznacza moment przejścia na emeryturę. Na początku inwestycji, gdy jesteśmy młodzi, udział ryzykownych aktywów jest najwyższy, co ma służyć możliwie szybkiej akumulacji kapitału. Z czasem coraz większa część portfela inwestowana jest w instrumenty o niższym poziomie ryzyka. Uczestnik takiego funduszu nie musi sobie zawracać głowy zmianą ścieżki alokacji wraz z wiekiem. Wszystko załatwia za niego zarządzający funduszem. Automatyczny zapis oraz fundusze zdefiniowanej mają być receptą na małą powszechność programów prywatnych i ogólnie niskie emerytury również w naszym kraju. Wzorem Brytyjczyków (ale i Nowozelandczyków) zaadaptowany został ten pomysł na potrzeby pracowniczych planów kapitałowych, które startują już od lipca przyszłego roku. Światowy średniak W corocznym raporcie Mercera, w którym przeanalizowano 30 systemów emerytalnych świata, brytyjski wypadł … średnio. Zdobył 61,4 na 100 możliwych do uzyskania punktów. Zdaniem autorów projektu końcową ocenę można byłoby podnieść dzięki zwiększeniu emerytury minimalnej dla najgorzej zarabiających, a także zwiększeniu udziału pracowników i wysokości składek w pracowniczych planach. Zwrócono także uwagę na konieczność przyspieszenia planowanych podwyżek wieku emerytalnego uprawniającego do państwowego świadczenia[5]. Niczego lepszego nie wymyślono Automatyczny zapis oraz fundusze zdefiniowanej daty to być może nie są rozwiązania idealne, ale podobnie jak z demokracją „niczego lepszego nie wymyślono”. Koncepcja funduszy zdefiniowanej daty ma być jak najbardziej uniwersalna. To produkt masowy, który w związku z tym może nie spełniać oczekiwań bardziej świadomych inwestorów. Ci jednak to zdecydowana mniejszość na tle reszty. Co do automatycznego zapisu w Wielkiej Brytanii – za wcześnie na pełną analizę skutków jego wprowadzenia, ale faktem jest, że według danych na koniec maja 2018 roku było aż 9,7 mln osób, które zaczęły oszczędzać właśnie dzięki niemu. Z kolei odsetek osób, które zrezygnowały z programu po ich automatycznym zapisaniu wyniósł według różnych szacunków 8-12%[6] - to rodzi nadzieję, że zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w Polsce prywatne programy pracownicze będą powszechne.
Otrzymywanie emerytury za granicą Otrzymanie emerytury jako ekspatriant może być bardziej skomplikowane niż powinno być, a ponieważ populacja ekspatriantów w Wielkiej Brytanii stale rośnie, dobrym pomysłem jest wyjaśnienie wszystkich zawiłości, aby ubiegać się o emeryturę brytyjską za granicą w innej walucie niż funt brytyjski. Najważniejszymi powodami, dla których ekspaci wyprowadzają się z Wielką Brytanią, są lepsza jakość życia, względy ekonomiczne i miłość. Ankieta Expat Insider 2018 podkreśliła również kluczowy aspekt populacji ekspatriantów w Wielkiej Brytanii. Około 51% z nich może nie wrócić do Wielkiej Brytanii. Co dzieje się z tą populacją, jeśli chodzi o systemy emerytalne? Ten przewodnik omówi wszystkie aspekty emerytalne dla ekspatriantów z Wielkiej Brytanii , ich opcje emerytalne związane z ubieganiem się o emeryturę brytyjską za granicą oraz kluczowe decyzje życiowe dotyczące pozostawienia emerytury w Wielkiej Brytanii lub wysłania jej za granicę do kraju przyjmującego. Przyjrzymy się poniższym szczegółom, aby dowiedzieć się, w jaki sposób ekspatrianci mogą ubiegać się o emeryturę brytyjską i nie tylko! Opcje emerytalne dla ekspatriantów z Wielkiej Brytanii Przy stale zmieniającym się wieku emerytalnym świadomość, że w końcu przeszedłeś na emeryturę i masz dostęp do emerytury, może być chwilą ulgi. Jeśli przechodzisz na emeryturę poza Wielką Brytanią, zrozumienie, jak działa system emerytalny dla ekspatriantów, może pomóc Ci w podjęciu decyzji o najlepszym sposobie postępowania w odniesieniu do Twoich emerytur i złożenia wniosku z zagranicy. Opcje, które masz na emeryturze Od kwietnia 2011 r. zniesiono domyślny wiek emerytalny i możesz teraz pracować powyżej 65 lat. Jednak teraz, gdy jesteś już na emeryturze i przeprowadziłeś się lub planujesz przeprowadzić się za granicę, dostępne są następujące opcje ubiegania się o emeryturę brytyjską za granicą. Opcja 1: Zostaw swój „Pension Pot” u tego samego dostawcy w Wielkiej Brytanii Możesz zdecydować się na pozostawienie swojej emerytury w Wielkiej Brytanii. Jeśli emerytura jest planem o zdefiniowanej składce, możesz mieć dostęp do części swoich składek począwszy od 55 roku życia. Inne plany emerytalne mogą również pozwolić Ci na wypłatę do 25% do 55 roku życia bez podatku. W przypadku, gdy zdecydujesz się nie wycofywać lub nie kwalifikujesz się, będziesz musiał poczekać, aż osiągniesz wiek emerytalny. Emerytura będzie podlegać stałym rocznym opłatom za zarządzanie, które wynoszą od 0,75% do 1,5% rocznie. Upewnij się, że rejestrujesz się, aby otrzymywać regularne aktualizacje, aby śledzić wyniki swojego programu emerytalnego podczas pobytu za granicą. Opcja 2: Przenieś swoje połączone emerytury za granicę Wszystkie inne czynniki pozostają niezmienne, jeśli zostaniesz rezydentem podatkowym za granicą na ponad 5 lat, tracisz ulgi podatkowe od składek emerytalnych w Wielkiej Brytanii. Ten i inne czynniki sprawiają, że rozsądne jest przeniesienie emerytury do uznanego zagranicznego programu emerytalnego (ROPS), znanego również jako kwalifikujący się uznany zagraniczny program emerytalny (QROPS). Niektóre z zalet tego podejścia obejmują: Ulgi podatkowe — Jeśli przeniesiesz emeryturę do jurysdykcji o niższych stawkach podatkowych niż Wielka Brytania, zapłacisz mniej organom podatkowym. Od 55 roku życia możesz otrzymać 25-30% ryczałt wolny od podatku. Nawet po przekroczeniu limitu Life Allowance, który obecnie wynosi 1 055 000 GBP, nadal będziesz cieszyć się wolnym od podatku wzrostem. Opcja 3: Przeniesienie do innego planu emerytalnego w Wielkiej Brytanii Masz ustawowe prawo do przeniesienia swojej emerytury do dowolnego preferowanego programu emerytalnego zarejestrowanego w Wielkiej Brytanii. Możesz nawet przejść na osobistą emeryturę zainwestowaną we własny rachunek (SIPP), w której będziesz mieć pewną kontrolę i elastyczność swojej emerytury. Elastyczność SIPP daje Ci możliwość decydowania, gdzie zainwestować swoje pieniądze emerytalne. Możesz wybrać fundusze inwestycyjne, fundusze ETF, akcje bezpośrednie i inne fundusze. Masz również możliwość wypłaty z emerytury począwszy od 55 roku życia. Nieprzeniesienie emerytury z Wielkiej Brytanii oznacza jednak, że będziesz podlegać brytyjskim przepisom emerytalnym i wszelkim zmianom w opodatkowaniu. Co się dzieje z emeryturą państwową? Przenoszenie emerytury z ostatniej pensji za granicę Wpływ opodatkowania na Twoją emeryturę za granicą Czym są ulgi i limity podatkowe? Czy możesz otrzymać dwupaństwowe emerytury? Tak, możesz otrzymać emeryturę brytyjską i emeryturę państwową kraju, w którym mieszkasz, o ile opłacałeś składki. Wysyłanie emerytury za granicę Jeśli w trakcie swojego życia zawodowego opłacałeś składki na brytyjskie ubezpieczenie społeczne lub inne systemy emerytalne w krajach EOG lub poza EOG, możesz złożyć wniosek w swoim kraju zamieszkania. Poniżej znajdują się kroki, aby dowiedzieć się, w jaki sposób ekspatrianci mogą ubiegać się o emeryturę państwową w Wielkiej Brytanii. Krok 1: Ustal różne emerytury, które zapisałeś Oprócz emerytury państwowej mogłeś mieć emeryturę pracowniczą, emeryturę osobistą i emeryturę państwową z innych krajów. Krok 2: Uzyskaj wyciągi emerytalne Pomoże Ci to ustalić wysokość składek i należne Ci kwoty z każdego funduszu emerytalnego. W przypadku emerytury państwowej w Wielkiej Brytanii można łatwo uzyskać zaświadczenie o emeryturze państwowej. Krok 3: Złóż roszczenie Aby ubiegać się o brytyjską emeryturę państwową za granicą, musisz osiągnąć wiek emerytalny w ciągu 4 miesięcy. Jeśli Twój wiek się kwalifikuje, skontaktuj się z Międzynarodowym Centrum Emerytalnym lub wyślij im roszczenie e-mailem lub pocztą. W przypadku wniosków dotyczących emerytur państwowych z innych krajów, które opłacałeś, sprawdź następujące scenariusze: Scenariusz 1: Kraje (EOG), Gibraltar i Szwajcaria Złóż wniosek o emeryturę państwową w kraju, w którym pracowałeś lub mieszkałeś ostatnio. Otrzymasz wszystkie emerytury państwowe z innych krajów, w tym z Wielkiej Brytanii, jeśli wpłaciłeś 2: Kraje spoza EOG Ubiegaj się o swoją emeryturę oddzielnie z każdego kraju, w którym się przyczyniłeś. Bardzo pomocne mogą być usługi emerytalne w poszczególnych krajach. Krok 4: Wybierz miejsce, w którym chcesz otrzymać wypłatę Poinformuj władze emerytalne o kraju, w którym chciałbyś otrzymać wypłatę. Większość prywatnych emerytur i emerytur pracowniczych będzie wpłacana na Twoje konto bankowe w Wielkiej Brytanii i będziesz musiał dokonać przelewu do wybranego kraju i banku. Z drugiej strony, emerytura państwowa może zostać wypłacona na Twoje konto bankowe w Wielkiej Brytanii lub konto w kraju, w którym mieszkasz. Najlepszym rozwiązaniem jest zlecanie płatności w Wielkiej Brytanii, a następnie szukanie wiarygodnego dostawcy usług przekazów pieniężnych, takiego jak RationalFX, który zaoferuje Ci korzystne kursy wymiany i niższe koszty przelewu. Krok 5: Określ częstotliwość swoich płatności Masz możliwość wyboru planu płatności raz na 4 tygodnie lub planu płatności raz na 13 tygodni. Jeżeli emerytura państwowa wynosi mniej niż 5 funtów tygodniowo, będziesz otrzymywać coroczną wypłatę w grudniu. Dlaczego warto korzystać z usługi przekazu pieniężnego? Wysłanie emerytury za granicę może bardzo szybko stać się bardzo kosztowne. Dokonywanie powtarzających się płatności za granicą może z czasem nałożyć wiele niepotrzebnych opłat, kosztując więcej niż myślisz. Jednym ze sposobów na zminimalizowanie kosztów jest skorzystanie z usług niezawodnego dostawcy przekazów pieniężnych, który oferuje usługę przelewów emerytalnych. Firmy te pobierają niższe opłaty, co pozwala zaoszczędzić na powtarzających się płatnościach za granicą. Kogo wybrać do obsługi transferów emerytalnych? RationalFX to zaufana firma przekazująca pieniądze, zarejestrowana w Anglii jako Rational Foreign Exchange Limited. Jest autoryzowana przez Financial Conduct Authority, regulowany przez Her Majesty’s Revenue and Customs (HMRC) i szczyci się solidną bazą finansową. RationalFX obsługuje zarówno klientów indywidualnych, jak i biznesowych, którzy chcą przesyłać pieniądze do różnych części świata. Obsługuje ponad 50 globalnych walut, zapewniając liczne opcje przelewów. Regularne płatności – Ponieważ Twoja emerytura jest płatnością cykliczną, skorzystaj z planu regularnych płatności, który RationalFX oferuje swoim osobistym klientom. W przeciwieństwie do prowizji bankowych, opłat za wysyłanie i odbieranie, ten plan nie pobiera żadnych opłat z lepszym kursem wymiany i oznacza, że możesz ustawić zlecenie stałe, aby Twoje funty były przeliczane na wybraną walutę i przekazywane w tym samym dniu każdego miesiąca. Możesz nawet zdecydować się na ustalenie stawki na okres od 6 do 24 miesięcy, co oznacza, że dokładnie wiesz, ile otrzymasz za swoje GBP w okresie trwania umowy. Przelew w dogodnym momencie – Możesz nie potrzebować pieniędzy co miesiąc lub chcieć poczekać, kiedy kurs Ci się spodoba. Dokonaj przelewu w dowolnym momencie, rozmawiając z własnym managerem konta lub ustalając stawkę online. Odbywa się to nadal w świetnym tempie i bez opłat. Ustalanie kursu — Z managerem konta możesz omówić kurs wymiany, po którym chcesz zarezerwować jednorazową transakcję lub ustalić stałą i regularną płatność. Jeśli ta cena stanie się dostępna, skontaktujemy się z Tobą i damy Ci możliwość handlu. Jako zapewnienie dla emerytów w UE, rząd Wielkiej Brytanii dał jasno do zrozumienia, że bez względu na to, czy Brexit nastąpi, czy nie, ich emerytury państwowe będą nadal podnoszone do 2022 r. Następnie podwyżka będzie zależeć od tego, czy Wielka Brytania ma wzajemne porozumienia z krajem UE, w którym przechodzisz na emeryturę. Współpracowaliśmy z RationalFX, aby uzyskać najdokładniejsze stawki dla tego niezależnego porównania — jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o ich nagradzanej usłudze, kliknij tutaj Artiom jest absolwentem marketingu, który studiował na Uniwersytecie Portsmouth, jego główne doświadczenie dotyczy SEO, ale ma szeroką wiedzę na temat optymalizacji wyszukiwarek i wszystkich aspektów marketingu cyfrowego. Wraz z zespołem ds. treści optymalizuje organiczne doświadczenia w tworzy i wdraża unikalne strategie marketingowe oraz wspiera ogólny rozwój strony internetowej..System edukacji w Wielkiej Brytanii składa się z czterech poziomów (tzw. Key Stages, Level), które każdy uczeń musi osiągnąć. Uczniowie są oceniani na końcu każdego poziomu w formie testu (National Curriculum tests, w Szkocji nazywany National Assessment). Poziom pierwszy (Key Stage 1 w Anglii i Walii, Level A w Szkocji): dzieci w Polskim przedsiębiorcom, którzy zdecydowali się na przeniesienie swojej działalności do Wielkiej Brytanii przysługuje brytyjska emerytura. Dowiedz się jakie warunki musisz spełnić, aby ją otrzymać. [Aktualizacja: r.] Przedsiębiorca, który decyduje się przenieść swoją działalność do Wielkiej Brytanii i zatrudni się w swojej firmie, automatycznie staje się częścią brytyjskiego systemu emerytalnego, z którego może korzystać i w jego ramach będzie w przyszłości mógł pobierać odpowiednią emeryturę. Jeśli zarejestrowałeś na Wyspach spółkę LTD to po spełnieniu odpowiednich warunków nabędziesz prawo do pobierania tamtejszej emerytury. Jak wygląda brytyjski system emerytalny? System emerytalny w Wielkiej Brytanii składa się z trzech filarów: emerytura państwowa (New State Pension)emerytura firmowa (Workspace Pension)emerytura prywatna (Personal Pension). Kto może się ubiegać o brytyjską emeryturę państwową? Brytyjska emerytura państwowa przysługuje każdej osobie, która przepracowała na Wyspach przynajmniej 10 lat i osiągnęła wiek emerytalny. Ze względu na fakt, że w 2016 roku Wielka Brytania wprowadziła reformę systemu emerytur państwowych wiek jaki trzeba osiągnąć, aby przejść na emeryturę wzrasta z roku na rok, by ostatecznie osiągnąć pułap 68 lat zarówno dla mężczyzn i kobiet. W 2020 roku będzie on wynosił 66 lat, a w 2028 roku 67 lat. Na rządowej stronie można przy pomocy prostego kalkulatora obliczyć w jakim wieku nabyte zostanie prawo do przejścia na emeryturę. Trzeba zaznaczyć, że mężczyźni urodzeni przed 6 kwietnia 1951 roku i kobiety urodzone przed 6 kwietnia 1953 roku otrzymują emeryturę na starych zasadach. W takim przypadku na state pension składają się: basic state pension oraz additional state pension. Zobacz także: Tax Return w Wielkiej Brytanii: kogo obowiązuje self assessment i jakie są terminy? Basic State Pension jest podstawą emerytury i uzależniona jest wyłącznie od stażu pracy i nie bierze pod uwagę dochodów. Przed reformą mężczyzna mógł przejść na emeryturę, gdy osiągnął wiek 65 lat i posiadał 44 lata stażu pracy. Dla kobiet było to 60 lat i 39 lat stażu pracy. Jednakże po wprowadzeniu reformy wiek ten się co prawda podniósł, ale minimalny staż pracy został zmniejszony do 30 State Pension to dodatkowa kwota emerytury, która zależy od wysokości zarobków. Im wyższe zarobki tym wyższa składka emerytalna, a co za tym idzie wyższa kwota dodatkowa emerytury. New state pension Reforma z 2016 roku wprowadziła modyfikację powyższego systemu i osoby, które na emeryturę przejdą po 2016 roku, otrzymają ją już na poniższych zasadach. New state pension będzie wypłacana po osiągnięciu wieku emerytalnego i zazwyczaj będzie do tego wymagane posiadanie minimum 10 lat podczas których opłacane były składki emerytalne. Dzięki podpisaniu przez Wielką Brytanię umowy o koordynacji świadczeń z krajami należącymi do Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarii lata pracy w tych krajach także zostaną uwzględnione do brytyjskiej emerytury. Polska emerytura wypłacana przez ZUS nie ma żadnego wpływu na wysokość emerytury w Wielkiej Brytanii i na odwrót. Z tego powodu oprócz polskiej emerytury można liczyć także na dodatkowe, niezależne świadczenie z Anglii. Pamiętajmy jednak, że można jednak płacić składek w dwóch krajach jednocześnie. Zobacz także: Zatrudnianie obywateli UE w Wielkiej Brytanii i uzyskanie numeru NIN po Brexicie W przypadku obliczania lat zaliczanych do emerytury brytyjskiej ważna jest składka na ubezpieczenie społeczne (National Insurance Contributions), która musi odprowadzana przez cały rok. Wtedy i tylko wtedy zostanie on zaliczony do brytyjskiej emerytury. Jeden rok opłacania składek NIC oznacza 1/35 wysokości State Pension. Przewidywaną wysokość swojej brytyjskiej emerytury można sprawdzić na stronie rządowej. Właściciele spółek LTD muszą pamiętać o samodzielnym opłacaniu składek NIC – w przeciwnym wypadku lata prowadzenia działalności w Wielkiej Brytanii nie będą zaliczone na poczet emerytury i w rezultacie nie będą mogli się o nią starać. Jeśli w ciągu roku zdarzyło się nie opłacić składek istnieje możliwość dopłaty do składek NIC. Wysokość emerytury New State Pension Wysokość emerytury państwowej jest identyczna dla kobiet i mężczyzn. Po przepracowaniu pełnych 35 lat z opłacanymi składkami NIC i osiągnięciu wieku emerytalnego wyniesie ona 168,60 funtów tygodniowo (2019). Przy czym kwota ta jest waloryzowana więc wraz ze zmianą inflacji będzie wzrastać lub spadać. Rząd w tym przypadku bierze pod uwagę dwa wskaźniki: średnio procentowy wzrost zarobków w Wielkiej Brytanii oraz procentowy wzrost cen mierzony indeksem CPI. Od tej kwoty można łatwo obliczyć jaka emerytura będzie przysługiwała osobie, która prowadziła spółkę LTD w Wielkiej Brytanii przez 8 lat. W takim przypadku tygodniowa emerytura wyniesie około 37,5 funta. Informacje o emeryturze państwowej w Wielkiej Brytanii można uzyskać kontaktując się z Pension Service i International Pension Centre. Jak zwiększyć emeryturę w przypadku prowadzenia spółki LTD? Najlepszym sposobem na zwiększenie wysokości emerytury – poza odroczeniem wypłaty świadczenia – jest skorzystanie z trzeciego filaru brytyjskiego systemu emerytalnego czyli emerytury prywatnej. Przepisy w Wielkiej Brytanii pozwalają inwestować zgromadzone środki samodzielnie – jest to tzw. Self-Invested Personal Pension (SIPP). Kwota zwrotu w takim przypadku jest wysoka, ale jest to również obarczone wysokim ryzykiem. Emerytura w miejscu pracy Drugim filarem brytyjskiego systemu emerytalnego jest workplace pension czyli emerytura w miejscu pracy. Dotyczy ona jednak jedynie rezydentów brytyjskich. Pracodawca zatrudniający pracowników z wyngarodzeniem wyższym niż 10 tys. funtów, rocznie muszą ich automatycznie zapisać do systemu workplace pension, o ile są rezydentami brytyjskimi. Osoby zarabiające mniej niż 116 funtów tygodniowo nie muszą odprowadzać składek na emeryturę w miejscu pracy, ale mogą dobrowolnie zgłosić się do tego programu. W ramach workplace pension pracodawca pobiera minimum 5 proc. wartości pensji pracownika i sam dodaje 3 proc. jej wartości. Co ważne do tej kwoty państwo brytyjskie dodaje jeszcze 20 proc. W przypadku, gdy składka na workplace pension wynosi 40 funtów, to państwo brytyjskie dodaje do tej kwoty jeszcze 10 funtów. Plusem takiego rozwiązania jest możliwość skorzystania z workplace pension już w wieku 55 lat. Wówczas bez płacenia podatku można wypłacić 25 proc. zgromadzonych środków. Gdzie ubiegać się o brytyjską emeryturę? Po osiągnięciu wieku emerytalnego nie trzeba udawać się do Wielkiej Brytanii, aby ubiegać się o brytyjską emeryturę. Można to zrobić w kraju aktualnego przebywania. Jeśli mieszka się w Polsce, należy zgłosić się do oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odpowiedniego dla miejsca zamieszkania i pobrać formularz ZUS Rp-1E – dotyczy on przebiegu ubezpieczenia osoby wnioskującej. Do formularza należy dołączyć załączniki w postaci: Zobacz także: Jak będzie wyglądać prowadzenie firmy w Anglii po Brexicie? formularza unijnego E 207 PL – to jest dokument, w którym wnioskodawca opisuje przebieg ubezpieczenia. W punkcie numer 7 tego formularza znajduje się rubryka dotycząca Wielkiej Brytaniipotwierdzenie okresu składkowego – potwierdzeniem mogą być paski wypłat (payslipy), formularze P60, P45 czy National Insurance Record Statementpotwierdzenie prawa do nabycia polskiej emerytury – jest to świadectwo pracy lub legitymacja ubezpieczeniowa Składając wniosek o emeryturę należy pamiętać o dokładność w wypełnianiu dokumentów. Warto więc przed złożeniem jeszcze raz je przejrzeć. Trzeba też pamiętać, że polska emerytura wypłacana przez ZUS nie ma wpływu na wysokość emerytury brytyjskiej i na odwrót. Brexit a emerytura w Wielkiej Brytanii Wraz z zamieszaniem wokół wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej pojawiają się pytanie czy Brexit wpłynie na wypłacanie emerytur Polakom prowadzącym w Wielkiej Brytanii swoje spółki. Nie ma obecnie pewności jak będą wyglądać porozumienia w tej sprawie zawarte między Wielką Brytanią, a krajami Unii Europejskiej. Nie mniej jednak ze względu na olbrzymią liczbę Brytyjczyków pracujących i pobierających emerytury w różnych krajach Unii Europejskiej, jak i obywateli Unii pracujących w UK, trudno wyobrazić sobie sytuację, w której w wyniku Brexitu systemy emerytalne przestaną być skoordynowane, a Polacy, którzy nabyli prawa do emerytury w Wielkiej Brytanii nagle z dnia na dzień je utracą. W 2016 roku wiek emerytalny w Wielkiej Brytanii został podniesiony i obecnie standardowo wynosi 68 lat – wcześniej wiek emerytalny w UK wynosił 65 lat dla mężczyzn i 62 lata dla kobiet. Na stronie rządowej można za pomocą interaktywnego kwestionariusza sprawdzić dokładnie swój brytyjski wiek emerytalny. Chartered CertifiedAccountants W Wielkiej Brytanii istnieją trzy główne filary, na których opiera się system emerytalny: Emerytura państwowa (State Pension), którą tworzą: – Podstawowa emerytura państwowa (BSP: Basic State Pension) -Dodatkowa emerytura państwowa (Additional State Pension) Emerytura zakładowa lub zawodowa (Company Pension, Occupational Pension). Emerytura prywatna (Personal Pension) Instytucją odpowiedzialną za przyznanie, obliczenie wysokości i wypłatę zarówno podstawowej emerytury państwowej (Basic State Pension) jak i dodatkowej emerytury państwowej (Additional State Pension), jest Centrum do spraw Emerytur (Pension Service), rządowego Ministerstwa Pracy i Emerytur (Department for Work and Pension) Podstawowa emerytura państwowa (Basic State Pension) jest świadczeniem, administrowanym i wypłacanym przez brytyjski rząd. Państwowa emerytura w Wielkiej Brytanii nie jest przyznawana automatycznie. Po osiągnięciu wieku emerytalnego, należy wypełnić odpowiednie formularze i następnie wysłać je do Centrum do spraw Emerytur.
Księżpolski M.: Powszechne emerytury bazowe w krajach nordyckich, w: Bazowe systemy emerytalno-rentowe w świecie. Pod red. S. Golinowskiej, "Studia i Materiały" z. 16, IPiSS, Warszawa 1993. Magnuszewska-Otulak G.: Rozwój systemu zabezpieczenia społecznego w Wielkiej Brytanii.System emerytur w Anglii W Wielkiej Brytanii zakłada się, że o część emerytury dba sam zainteresowany , a część dokłada państwo. Tym sposobem mamy Personal Pension (rodzaj prywatnej emerytury) i Company Pension (emerytura firmowa) oraz Basic State Pension (podstawowa emerytura uzyskiwana od państwa) i Additional State Pension
Przeze mnie został wybrany temat porównania systemów politycznych Wielkiej Brytanii i USA ze względu na aktualność tego tematu we współczesnym świecie . W Wielkiej Brytanii napięta sytuacja polityczna w związku wyjścia tego kraju ze składu Unii europejskiej, tzw. BREXIT.
Przykładowo Polak pracujący na terenie Wielkiej Brytanii w latach 2006-2009 i odprowadzający składki, będzie miał te lata zaliczone w momencie kiedy osiągnie wiek emerytalny w Polsce. Koordynacja ubezpieczeń i lat składkowych po Brexit
89 Obecnie system emerytalny Wielkiej Brytanii składa się z trzech filarów. Przynależność do pierwszego Przynależność do pierwszego i drugiego filaru jest obowiązkowa, natomiast uczestnictwo w trzecim filarze jest całkowicie dobrowolne.
dyplom jest w Wielkiej rytanii równoważny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia (znajduje się na tym samym, 7 poziomie FHEQ). Dyplomy Master uzyskane w wyniku ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów wyższych (integrated Master) dają w tym kraju prawo do wstępu na studia doktoranckie w Wielkiej Brytanii. Osoba składająca zapytanie pracowała w Wielkiej Brytanii od 17 września 2007 r. do 13 kwietnia 2021 r. Dobrowolnie odprowadzała składki na fundusz emerytalny. W 2024 r. nabędzie prawa do emerytury państwowej z Wielkiej Brytanii. Po powrocie do Polski w 2021 r., osoba zarejestrowała się jako bezrobotna i otrzymywała zasiłek przez 9 Samozatrudnienie w Wielkiej Brytanii, czyli w języku angielskim self-employment, następuje już w momencie, gdy zaczynamy pracować dla siebie, nawet jeśli nie zdążyliśmy powiadomić jeszcze HM Revenue and Customs (HMRC), czyli brytyjskiego urzędu skarbowego. W Wielkiej Brytanii możemy działać jako firma, jeszcze przed powiadomieniem Pod względem adekwatności polski system emerytalny (59,8) był na 31. pozycji, Praca w Wielkiej Brytanii. Po raz pierwszy od prawie 2 lat płace rosną szybciej niż inflacja. 4ei4v.